Hee lieverds,

Er is heel veel gebeurd sinds ik mijn laatste blog geschreven heb. Ik woon nu namelijk bij een nieuwe familie. Ik heb hier heel bewust voor gekozen, maar dat maakt het nog niet makkelijker. Alles is nu weer nieuw en anders. Alles moet weer opnieuw vorm krijgen en opgebouwd worden. Maar samen met dit nieuwe gezin gaat dit lukken. Dit huis is vol warmte en liefde en gelukkig is er ook nog heel veel over voor mij.

Ik woon nu bij een vriendin, samen met haar moeder en zus. En 3 honden, haha. Iedereen weet dat ik meer een kattenmens ben, maar we beginnen al vriendjes te worden gelukkig. We zitten alle drie op dezelfde school dus dat verandert gelukkig niet. Verder gaat alles ook gewoon rustig door, zoals volleybal, zwemmen en aankomende week mijn trip naar de watervallen, deze zaterdagavond vertrek ik met de nachtbus naar Rosario, waar de verzamelplek is voor de groep die ik in mijn introductieweek heb leren kennen. 

Afgelopen week was echt heel intensief en ronduit klote, maar ik heb nu een thuis waar ik mezelf weer kan opladen en de komende 6 maanden ga genieten met deze ontzettend lieve en zorgzame vrouwen. Ik zie nu ook in dat liefde, warmte, zorgzaamheid, aandacht, een écht gezin zoveel belangrijker is voor een mens dan een mooi huis en geld.
Ik heb echt heel erg moeten doorzetten en wilde echt het liefste gewoon naar huis, maar ik raap mezelf weer bij elkaar en ga mijn argentijnse avontuur af maken. Zodat als ik aan het eind van dit jaar op schiphol door die deuren loop, en jullie op mij staan te wachten, ik trots kan zijn op mezelf  en jullie dat ook zijn en dat ik kan zeggen; \'\'Ja, dit heb ik toch maar even mooi gedaan\'\'. 

Mijn doel is niet meer \'zo goed mogelijk Spaans leren\'. Tuurlijk is dit leuk en handig voor erbij, maar ik zie nu in dat er iets veel belangrijkers is voor dit jaar, waar ik nu al keihard aan aan het werken ben. Namelijk mezelf creeëren. Ik leer hier zoveel, van hele belangrijkse levenslessen tot het vangen van een kakkerlak. 

Mijn volgende blog zal zijn na mijn waterval-avontuur. In de tijd dat ik weg ben gaat mijn stoere papa de Roparun rennen én dat op zo\'n leeftijd. Respect ouwe! Op 17 mei word mijn lieve vader namelijk 50 jaar. Ik vind het heel jammer dat ik er niet bij kan zijn, maar als ik terug ben maak ik het goed! Ik heb al een ontzettend leuk cadeau in gedachten. Pap: Succes volgend weekend! 

Hele dikke knuffels aan jullie allemaal, Gilli